Jana & David's Kitchen 2014

Ook in het hoogseizoen van 2014 komen Jana en David elke zondag weer een lekkere Slowaakse maaltijd koken op de camping. Een leuke gelegenheid om kennis te maken met de Slowaakse keuken. Er wordt zoveel mogelijk gekookt met verse en onbespoten groenten uit onze eigen moestuin en natuurlijk met producten van onze boerderij. Natuurlijk wel zo Smakelijk!

Wil je alvast kennis maken met de Slowaakse keuken, bijvoorbeeld als voorbereiding op de komende vakantie? Kijk eens op www.slovakcooking.com

Interessant

Goede vrienden van ons willen een jong Lazy geitje. Met twee kleine kinderen in de familie hebben ze geitenmelk nodig. Na de winter wel te verstaan. Dat scheelt een hoop voer en kunnen ze haar meteen gaan melken. Na een strenge selectie vorig voorjaar en de verkoop dit najaar van nog eens twee geiten die de Lazy-lat niet haalden hebben we eigenlijk geen geiten in de aanbieding. Eigenlijk. Want sommige verzoeken die kan je om sociale redenen niet weigeren. Dus als ik nu in de stal sta bekijk ik de zeven jongste dames met andere ogen. Maar hoe selecteer je een geit die zich nog nooit heeft kunnen bewijzen een goede melkgeit te zijn? Drieka blijft, dat is onze eerste en voorlopig nog enigste dochter van Driekus. Pluis blijft want dat is mijn grote kleine vriendin. Juul blijft want dat is een dochter van Sandra en die dochters hebben ons nog nooit teleurgesteld. Jut en Jul zijn onafscheidelijk dus dat moeten we dan ook maar niet doen. Dan blijft er nog een geitje met bruine en eentje met zwarte vlekken over. Door mijn opleiding en ervaring weet ik dat de volgende stap is de twee dames te beoordelen op afstamming en ontwikkeling. Staan ze stevig op hun poten, hebben ze een diep wigvormiglichaam en zijn ze mooi uitgegroeid. Een selectie op meetbare punten. Maar het lukt mij niet mijn gevoel uit te schakelen.

Rencontres sur la voie lactée

Ik moest denken aan een geweldige documentaire die ik jaren geleden in de openlucht bioscoop te Ouagadougou zag: Rencontres sur la voie lactée - Ontmoetingen op de melkweg. Een film over nomadische veehouders van de Peul stam uit Mali en Burkina Faso en veehouders uit Zwitserland.
De nomadische veehouders kwamen bij hun Zwitserse collegae op bezoek en deze legden uit hoe ze een goede melkkoe selecteerden; dus staan ze stevig op hun poten, hebben ze een diep wigvormiglichaam en zijn ze mooi uitgegroeid. Na een lange stilte vroeg een van de Peul "Maar weet je dan ook of het een interessante koe is?".

Niet productief, niet braaf, niet gedwee maar nee een dier met een interessant karakter! En ik begrijp precies wat hij bedoelde. We zullen het interessantste geitje houden en dan hopen we maar dat ze ook voldoende melk geeft maar een saaie boel gaat het hier niet worden.

De groene burcht

 Gisteren weer een mooie wandeling gemaakt met de lokale natuurclub. Deze keer ging de wandeling dwars door de bossen van Cebovce naar het “Zeleny Hrad” ofwel de “groene burcht”. De groene burcht is één van de vele verdwenen burchten in Slowakije. De restanten van de uit de 13^de eeuw daterende burcht zijn pas dertig jaar terug ontdekt. Het was magnifiek gelegen op een heuveltop met uitzicht op de laaglanden rond Cebovce. Hoewel er echt helemaal niets van de burcht over is, blijft het uitzicht spectaculair (zelfs met mist).

Lees meer over de groene burcht op deze link

Driekus en andere gevaarlijke beesten

Afgelopen week was op onze boerderij een bevriende slager op bezoek. Slecht nieuws voor onze scharrelvarkens. "Heb je ook een bok" vroeg hij. Velen hier op het platteland hebben wel twee of drie melkgeiten maar zelf het hele jaar een dekbok onderhouden is te duur voor ze. "Mijn ene geit is vandaag tochtig en mijn andere was dat afgelopen zaterdag en dat terwijl ik hoopte dat ze drachtig waren." zei hij.

En of we een bok hebben, wij hebben Driekus, bekend bij vele van onze gasten als het liefste sulligste beest van onze boerderij. Of Arnold hem dan vanmiddag even mee kon nemen als hij worsten gingen helpen draaien bij hem thuis. Zo gevraagd zo gedaan. Driekus los in onze auto (waarom krijgen wij toch altijd gratis van die auto-luchtverfrissers cadeau als onze auto terugkomt van een grote beurt?) en op naar de slager. "Waar is je touw?" riep deze geschrokken uit toen Arnold de auto open deed om Driekus naar de geitenstal te brengen maar geen touw bij zich had om onze gevaarlijke bok in bedwang te houden.

's Avonds kwam Arnold terug zonder Driekus, een licht verontrustende situatie vooral in het licht van het beroep van onze kennis. "Hij heeft de ene geit gedekt maar hij wilde hem daar houden tot dat de tweede geit tochtig wordt." Dat vond ik nog verontrustender aangezien geiten om de drie weken tochtig worden en Driekus daar dan nog zeker twee weken zou moeten blijven. In een donkere en benauwde stal en met wat droog dor hooi om te eten. Wij zijn nogal zuinig op onze dieren en zeker op Driekus onze uit Nederland afkomstige bok. Zijn voorkeursbehandeling bestaat uit elke ochtend een schep tarwezemelen en een bakje mais en daarnaast net als de andere geiten en schapen malse luzerne (een soort klaver), een frisse stal en een grote uitloop. Maar wij zijn ook zuinig op onze relaties hier op het platteland en Driekus daar niet laten logeren zou een motie van wantrouwen betekenen. Best een dilemma.

Plotselinge dieetwisseling is echter niet goed voor herkauwers zoals geiten. Dus toen Arnold de  volgende dag weer naar de slager moest om leverpastijtjes te maken nam hij een een grote emmer met Driekus zijn speciale voer mee. 's Avonds kwam hij weer thuis mét Driekus. "Hij vertikte daar het hooi te eten, dus wilde Stefan hem niet meer te logeren hebben, hij zal bellen als de tweede geit tochtig is en dan mag hij even komen dekken." Nou dat tot mijn grote opluchting!

Nu loopt onze gevaarlijke bok net als onze andere gevaarlijke dieren hier weer lekker rond en krijgt hij elke ochtend een bak met extra lekker voer..

Bambi

Aangereden gevonden en meegenomen door gasten van ons; Bambi. We hebben hier wel ervaring met het verzorgen van diverse dieren maar een doodsbang  en gewond jong damhertje dat was nieuw voor ons. Snel even gegoogled 'hoe dat moet' want je wil haar niet dat laatste duwtje geven omdat je niet weet wat zo een hertje wel en niet mag eten en drinken. Conclusie 1 van het internet: je kan ze alleen groot brengen met verse geitenmelk (bij gebrek aan damhertenmelk), en conclusie 2: begin er niet aan het lukt je toch niet, tot slot ook nog de melding dat het illegaal is om een wild dier te hebben. Geitenmelk dat hebben we hier wel maar aan het begin van het hoogseizoen zat ik mij wel af te vragen waar ik de tijd (zeg maar véél tijd) vandaan zou gaan halen om dit waarschijnlijk niet te redden hertje te gaan verzorgen. En toen kwam (letterlijk) onze helpende gast Simon om de hoek kijken.

Liefde op het eerste gezicht was het en hij had er ook veel vaardigheid in en geduld voor. Druppeltje na druppeltje melk heeft hij er in weten krijgen en blaadje voor blaadje in haar bekje gestopt. Drie weken lang bracht hij uren in haar stalletje door. De dierenarts zorgde er voor dat haar wonden niet gingen infecteren en zijn huisbezoeken mochten we niet betalen (!).
Na het vertrek van Simon hadden we het geluk dat Talitha met haar ouders bij ons kampeerde. We wilden niet de hele camping toegang geven tot een schrikachtig wild hertje (dan zou ze als nog kunnen bezwijken van de stress) maar waren zeer blij met de hulp van deze zeer verantwoordelijke jongedame. Tweemaal daags werden de bakjes met voer en water gevuld en verse blaadjes geplukt en als ze een dagje opstap was kregen wij nauwkeurige instructies.

Natuurlijk is Bambi een geliefd onderdeel van onze camping geworden maar wij zien dieren niet als attracties om een sla-tje uit te slaan. Dus ook Bambi heeft het recht om weer terug te keren naar haar echte familie. We hadden de hekken van ons hofje al in september open gezet en geprobeerd haar te integreren in onze vrijlopende geitenkudde maar alles wat ze deed was geschrokken een rondje om ons huis rennen en dan snel weer haar stalletje in duiken. Maar in oktober was het zo ver. Bambi 'ontsnapte' zelf uit onze tuin, ik kon nog een foto maken en haar de beste wensen na roepen. Dat was het dan dacht ik.

Maar nee hoor, de volgende ochtenden stond ze telkens klokslag zes uur voor de poort om samen met onze kippen haar ontbijt te nuttigen. Inmiddels (30 oktober) komt ze niet meer op ons erf maar heeft ze zich aangesloten bij de paarden. Vrolijk rent ze de paardenwei in en uit en het is telkens een genot én verassing om haar rond te zien dartelen. Want met het nu aangebroken bronstseizoen van de damherten zwerven er hier vooral 's nachts weer veel kuddes over onze velden en je zou toch verwachten dat ze zich vroeg of laat bij haar echte soortgenoten gaat aansluiten. Voorlopig genieten wij nog van haar aanwezigheid!

 

Grote schoonmaak van ons buurtmeer

We vinden het geweldig dat we in één van de ongerepste gebieden van Slowakije kunnen wonen. We genieten van alle grote en kleine wilde dieren om ons heen en ook de flora is hier zeer bijzonder. Onze gasten kunnen hier ook heerlijk wandelen en we hebben een aantal uitgezette wandelingen. Eén daarvan gaat langs het meer van Opava-lazy op slechts een paar kilometer van onze camping. Niet alleen onze gasten komen hier maar ook lokale vissers weten het te vinden. Helaas blijft er vaak zwerfafval achter na een geslaagde picknick. Hoogste tijd om dit eens bij de lokale natuurclub aan te kaarten.

Deze zeer actieve en gemotiveerde club heeft hier gehoor aan gegeven en niet alleen een vuil inzameling georganiseerd maar ook de beide burgemeesters onder wiens verantwoordelijkheid dit meer valt aangesproken op hun verantwoordelijkheid (en die betaalden dan ook de afvoer van het afval). In de toekomst zal er een grote afvalbak staan en zullen we telkens als nodig is afval komen rapen. Want wijzelf waren natuurlijk ook onder de vrijwillige vuilnismannen en -vrouwen te vinden.

De kerels

We hebben dames en kerels hier op boerderij Lazy. De dames daar hebben we er veel meer van. Afhankelijk van de periode van het jaar en of de kids er nog bij lopen zo een 30, 40 of 50. De heren als het goed gaat tegen de tijd dat het herfst is slechts twee. Ik was mij er nooit zo bewust van dat ik onze melkschapen en -geiten met de term 'dames' aansprak. Totdat een groep dames (tweebenige) mij daar op wees. Ze hadden een traditionele schapenmelkerij bezocht waar de dieren nogal ruw en zeker niet als zoals hier als dames behandeld werden.  

Maar behalve veel lieve dames hebben wij dus ook twee kerels die er voor zorgen dat hier elk voorjaar veel lammetjes rondlopen en ik de dames weer kan melken. Driekus is onze geitenbok. Aangezien het een goede bok is lukt het ons om het lekker lang uit te lenen aan andere geitenfokkers die ook graag mooie lammeren willen. Heel handig want dan zitten wij in het campingseizoen niet met deze heftig geurende kerel op de boerderij. Veel geiten- en schapenhouders willen vroeger lammetjes als wij. Voor ons is begin maart vroeg genoeg. Daarom is Driekus eind september weer terug naar huis gekomen. Een geit heeft een dracht van +/- 5 maanden. Bob, de andere kerel, heeft gelukkig geen aroma en kon daardoor hier lekker rond blijven lopen. Ook hij mocht eind september bij zijn dames de schapenwei in.

We hopen in 2014 ook wat later in het seizoen nog geitenlammetjes te krijgen. Onze jonge geiten (geboren voorjaar 2013) vinden we nog onvoldoende uitgegroeid en we hopen dat Driekus nog een keer eind januari/ begin februari aan de slag wil. Dan zullen er in juli geitenlammetjes geboren gaan worden. Niet alleen leuk voor ons als boer en boerin maar zeker heel bijzonder voor onze (jonge-)gasten om mee te maken.

De paden op de lanen in

Helaas komt het er in de zomer nooit van : eens lekker wandelen in de prachtige omgeving van de camping. Gastvrouw en -heerschap betekent voor ons namelijk dat je ten alle tijde beschikbaar bent voor de aanwezige gasten op de camping. Maar gelukkig kunnen we wel meegenieten dankzij de verhalen en soms ook mooie foto's van onze gasten. We hebben diverse wandelroute's die direct vanaf de camping vertrekken: varieerend tussen de 4 en 19 kilometer. Bij elke wandeling hoort een route-omschrijving en krijg je een van onze vele GPS-ontvangers te leen.We werken daarnaast ook samen met een gids van de lokale natuurbeschermingsvereniging die dit jaar een aantal bijzondere wandelingen op een enthousiaste en interessante wijze heeft begeleid. 

We dragen graag ons steentje bij aan het behoud van al dat bijzondere 'erfgoed' om ons heen. Daarom werken we mee en sponsoren we in oktober een grote schoonmaak actie bij het meer van Opava (4 km van de camping). We betalen ook altijd een stevige bijdrage aan de vereniging ter behoud van kasteel Cabrad (onderste foto) als we deze magische plek bezoeken met hun gids.

Droogte

Aan het begin van het campingseizoen zeg ik vaak "doe dit jaar maar 5 maanden zonder regen. Lekker voor onze gasten en ach voor de dieren hebben we zoveel grond dat die altijd wel voldoende te eten hebben." Nou dat hebben we geweten! De eerste twee weken van juni waren (te) nat maar daarna tot 26 augustus is hier in het zuiden van Slowakije geen drup meer gevallen. En dan elke dag zon en warmte. Begin augustus leek het hier meer op onze vorige standplaats (Mali - West Afrika) dan op het mooie groene Slowakije wat we inmiddels gewend waren. Half augustus werd het op de radio omgeroepen om a.u.b. geen open vuren meer te maken i.v.m. bosbrandgevaar. En zo waren er 's avonds op eens niet meer 15 vuurtjes rond onze boerderij. Enorm jammer voor onze over het algemeen graag kampvuur makende gasten. Tot 26 augustus. Toen kwam de regen eindelijk. Ook niet met bakken maar het was wel nat en alles werd geleidelijk weer groener. Dus gelukkig weer kampvuurtjes. En onze dieren waren er énorm blij mee. En wij dus ook want het was een gedoe om ze binnen de hekken van hun weide te houden. Ze eten niet graag droog en dor gras dus gingen dan zéér regelmatig op stap.

Bezoek voor Zoef

Een aantal geweldige foto's van onze gast Dorothe die op een wel heel speciale missie kwam. Als alles goed gaat wordt onze windhond Zoef in oktober vader! Maar zoals de foto's wel laten zien hadden de kinderen van Dorothe iets anders aan hun hoofd - namelijk gewoon lekker vakantievieren op de camping.

Op de boerderij is altijd wat te doen.

Op een echte boerderij is altijd wel wat te doen. Maar dan moet het wel af en toe regenen. En niet zoals deze zomer non-stop droog en mooi weer zijn.

Onze pluk-moestuin is nu in augustus al behoorlijk leeg. Veel, zeg maar heel veel, aardappels zijn er geoogst, sperziebonen gingen als warme boontjes de tuin uit en ook de paprika's en de sla zijn geliefd. Het was het eerste jaar dat wij onze moestuin geheel (en gratis) voor de hele camping beschikbaar hadden gesteld. Om te oogsten maar ook voor de liefhebbers om wat te wieden of planten. Een zeer geslaagd experiment. Volgend jaar groter en meer!
Maar in onze moestuin is dus niet meer zo veel te doen behalve het e.e.a. op te eten.

En dan? Geitenmelken, ja dat doen we nog steeds samen met de gasten ondanks dat de dames door de matige kwaliteit gras niet echt veel produceren op dit moment. Grasmaaien? Nou nee dat groeit al niet meer sinds begin juli (wel handig hoor). Hooien? Er staat alleen maar dor en dood gras daar gaan we geen hooi van maken. Houtzagen, ja dat moet nog wel gebeuren maar we gaan onze gasten die hier genieten van absolute stilte (geen weg, geen buren in de buurt) niet verstoren met het geknetter van een motorzaag. Welke klus lag er dan nog wel? Nou de stallen moesten nog leeg voor de winter. Dat doen we normaliter zelf, ergens in oktober maar ja als je  gasten hebt die het heel erg leuk vinden om iets te doen, en ze doen het heel graag dan mag dat natuurlijk (graag zelfs!).

Wel fijn zo een klein karretje en zo een hele toffe oldtimertrekker waarmee je de mest héél ver van de stal weg mag rijden en eerlijk is eerlijk ook héél fijn voor ons dat de stallen straks al helemaal leeg zijn!

Schaapje schaapje heb je mooie wol?

In omgekeerde volgorde: muts, gesponnen wol, geverfde wol en onderse twee foto's het handmatig knippen van onze schapen. Allemaal door of met behulp van onze (creatieve) gasten. 

 Het stuk wol hier boven daar ziet Inez de Vries al een mooie te vilten sjaal in.

 Schapen knippen samen met Aurora nadat we een spoedcursus van haar moeder gehad hebben. 

Spinners en vilters opgelet: elk jaar houden we een paar vachten apart om deze weg te geven aan liefhebbers. Heb je interesse en kom je biij ons kamperen - geef dan gewoon in de mail of bij aankomst aan dat je er graag eentje wilt uitzoeken.

Het animatie-team van Lazy aan de slag (hoogseizoen)

 Onze vele beesten zetten weer hun beste pootje, hoefjes en snuitjes voor om onze jonge gasten echt een onvergetelijke boerderijvakantie te bezorgen.

 Iris elke dag poetsen, knuffelen en bereden worden.

 Zoals elk jaar weer vertier voor groot en klein: geitjes melken.

 Tok tok een van onze kippen eet een taartje mee.

En ook Karbo en Naadje mogen bij ons lekker buitenlopen en door iedereen gevoerd worden.

Gezinsuitbreiding

 In het voorjaar / begin juli willen wij nog wel eens een enorme toestroom van nieuwe gasten op onze boerderij hebben. De meeste schapen- en geitenlammetjes huppelen dan wel al een maand of twee rond maar het is het moment dat onze varkens en kippen in aantal toe nemen.

Dit zijn onze biggetjes van dit jaar; Karbo en Naadje heeft Arnold ze gedoopt. Ik heb nog gepleit voor iets wat subtielere namen maar het mocht niet baten. De eerste paar dagen blijven ze nog binnen in een stal wat ze ook gewend zijn daar waar ze vandaan zijn gekomen. En dan begint het spannende werk om ze geleidelijk aan meer vrijheid te laten wennen en zeker ook aan een goed hek. Want mochten ze ontsnappen als ze nog klein en niet zo aan ons gehecht dan riskeren ze hier het bos in te verdwijnen en hun verdere leven te slijten als (semi-)wild zwijn. Hartstikke leuk natuurlijk (voor hun) maar niet helemaal de bedoeling. In het hoogseizoen zitten ze lekker buiten en eten ze o.a de schillen en ander eetbaar afval van onze gasten.

Ja dit is een bijzondere nieuwe gast. Nog heel erg spannend; gaat ze het redden of niet? Aangereden en behoorlijk gewond gevonden door één van onze gasten en voor verdere verzorging naar onze boerderij gebracht. Aan de toewijding van Simon, hulp en gast op Lazy zal het niet liggen. Dit prachtige kleine damhertje heet voorlopig Bambi.

Onze kippen vinden augustus een goede maand om een paar nestjes kuikentjes op de wereld te zetten. Moeders en kinderen lopen vrolijk over de camping. Maar met die prachtige natuur om ons heen incl. roofvogels en vossen is het altijd wel weer duimen dat ze het allemaal gaan redden. Dit kuikentje geniet in ieder geval van een heerlijk middag tukkie.

Net als het hertje Bambi was deze 'gezinsuitbreiding' ook niet gepland. We hebben al de nodige kippen en als de onze niet voldoende leggen heeft onze buurvrouw nog een prachtig koppel scharrelkippen. De eierverkoop levert haar een zakcentje op. We waren dan ook verbaasd dat we van haar een aantal roodbruine leghennen cadeau kregen. Zes stuks, graatmager van een failliet gegane industriële boerderij. Langzaam zien we ze weer 'kip' worden. Eerst durfden ze niet de schuur uit, daarna bleven ze nog netjes allen in ons hofje maar inmiddels scharrelen ze over al over de camping. En gelukkig, voor de buurvrouw, zijn ook deze hennen een kei in het verstoppen van hun eieren dus voor onze gasten halen we nog steeds eitjes bij Zuzanna.

Herinneringen aan een mooie meimaand

"Ik hoor lammetjes!" zegt een mij nog onbekende stem aan de andere kant van de 'lijn'. Met een mobiele telefoon ben je natuurlijk overal bereikbaar ook als je tussen de schapen staat. "Hebben jullie nog plek want ik zie dat het mooi weer is bij jullie" wordt het gesprek vervolgd. Twee dagen later was de beller met z'n gezin al onderdeel van onze camping en boerderij. Het werd een fijne meivakantie en als aandenken kregen we een paar prachtige foto's opgestuurd.

Eten wat de pot schaft met Jana's Kitchen

We hadden het er al langer over dat we onze gasten de mogelijkheid wilden bieden een paar keer in de week een hapje op de camping te eten - zónder dat ze zelf moeten koken. Maar ons ontbreekt het daar de tijd en de kookvaardigheid voor dus was het er nooit van gekomen. 

Dit kwam dit voojaar tersprake toen Jana en David die hier in de buurt wonen bij ons op bezoek waren en die toen meteen zeiden:  "maar dan willen wij graag koken voor jullie gasten!". Volgens planning zouden ze in het hoogseizoen beginnen maar aangezien het qua bezetting dit jaar half juni al hoogseizoen lijkt is 'Jana's kitchen' deze maand al zeer succesvol van start gegaan.

Het menu hangt op de camping waar je je op z'n laatst de avond van te voren inschrijft. Het eten wordt met liefde geserveerd in de boomgaard om +/- 19.00u door de charmante Jana en ze rekent 7,50 voor de volwassen eters en kinderen betalen slechts 5 euro aan Jana.

Natuurliefhebbers gespot!

In mei hadden we het grote genoegen Wim en Ria op de camping te hebben staan. Twee natuurliefhebbers én -kenners. Ondanks een aantal regenachtige dagen hebben ze prachtige foto's gemaakt en gedeeld met ons van wat er op de camping groeit en kroeilt.

En de Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging heeft in 2014 een kamp bij ons gepland dus we kijken uit naar een vervolg van deze mooie foto serie!

Rups van de ST.Jansvlinder

Gewone vogelmelk

Callistege uilen vlinder

Kleine vuurvlinder

Bont dikkopje

Zwarte appolo vlinder

Kartuizer anjer

Helden boktor

Voorjaarserebia

Gamma uil

Snavelvlieg

Walstropijlstaart

Zakdrager van Megalophanos viciella

Funesta kever

Gewone aarbeivlinder 

Sleutelbloemvlinder

Groot dikkopje

Klaverblauwtje

Klaverblauwtje

Lucerenevlinder