Kweenie

Rare uitvinding: dierendag. De dag waarop de katholieke kerk Franciscus van Assisi herdenkt en de rest van Nederland inclusief de commercie extra aandacht aan de dieren schenkt. Wij denken elke dag aan onze dieren. Ook en dan echt vooral ook op hun laatste dag. Soms besluiten wij namelijk een dier op te slachten. Een best wel heftige beslissing. Sommige dieren, zoals onze varkens, komen hier met dat einddoel.

De geiten niet. Die melken we. En als ze dan oud en uitgemolken zijn dan kunnen ze clementie krijgen. Ze hebben dan hun pensioen 'verdiend'. Jonge geiten die niet genoeg melk geven verkopen we, een matige geit van Lazy is voor lokale boeren een behoorlijk goed exemplaar.

Maar nu hebben we Kweetniet ook wel verbasterd als Kweenie. Ze weet het niet, of eigenlijk weten wij het niet. Graag verdelen we de hele zoogdierenwereld in twee categorieën, je bent een mannetje of vrouwtje. En dan moeten mannetjes op vrouwtjes vallen en anders om. Anders is het niet normaal of wordt het zelfs onnatuurlijk genoemd. Nou Kweenie is een vrouwtje die ook best wel op een mannetje lijkt met haar stevige bouw, kleine uier en lange baard. En ze valt op dames. Van heren moet ze niets hebben. Ze wordt niet zwanger maar raar genoeg geeft ze wel melk. Niet heel veel. Dus dan komt hier automatisch de vraag of ze genoeg produceert om haar verblijfsvergunning te verdienen. Zo niet dan volgt ze het zelfde carrièrepad als de varkens, een Kweetniet verkopen aan een andere boer dat Kanniet. Tot nu aan toe heeft ze nog steeds het voordeel van de twijfel gehad. Het is naast een matige melkgeit een hele goede educatiegeit. Het maakt het onderwerp van transgenders en homoseksualiteit onder onze jonge gasten op een natuurlijke manier bespreekbaar. Dat blijkt dus niet onnatuurlijk te zijn.

Lang leve Kweenie!     

Droogte

Aan het begin van het campingseizoen zeg ik vaak "doe dit jaar maar 5 maanden zonder regen. Lekker voor onze gasten en ach voor de dieren hebben we zoveel grond dat die altijd wel voldoende te eten hebben." Nou dat hebben we geweten! De eerste twee weken van juni waren (te) nat maar daarna tot 26 augustus is hier in het zuiden van Slowakije geen drup meer gevallen. En dan elke dag zon en warmte. Begin augustus leek het hier meer op onze vorige standplaats (Mali - West Afrika) dan op het mooie groene Slowakije wat we inmiddels gewend waren. Half augustus werd het op de radio omgeroepen om a.u.b. geen open vuren meer te maken i.v.m. bosbrandgevaar. En zo waren er 's avonds op eens niet meer 15 vuurtjes rond onze boerderij. Enorm jammer voor onze over het algemeen graag kampvuur makende gasten. Tot 26 augustus. Toen kwam de regen eindelijk. Ook niet met bakken maar het was wel nat en alles werd geleidelijk weer groener. Dus gelukkig weer kampvuurtjes. En onze dieren waren er énorm blij mee. En wij dus ook want het was een gedoe om ze binnen de hekken van hun weide te houden. Ze eten niet graag droog en dor gras dus gingen dan zéér regelmatig op stap.

Gezinsuitbreiding

 In het voorjaar / begin juli willen wij nog wel eens een enorme toestroom van nieuwe gasten op onze boerderij hebben. De meeste schapen- en geitenlammetjes huppelen dan wel al een maand of twee rond maar het is het moment dat onze varkens en kippen in aantal toe nemen.

Dit zijn onze biggetjes van dit jaar; Karbo en Naadje heeft Arnold ze gedoopt. Ik heb nog gepleit voor iets wat subtielere namen maar het mocht niet baten. De eerste paar dagen blijven ze nog binnen in een stal wat ze ook gewend zijn daar waar ze vandaan zijn gekomen. En dan begint het spannende werk om ze geleidelijk aan meer vrijheid te laten wennen en zeker ook aan een goed hek. Want mochten ze ontsnappen als ze nog klein en niet zo aan ons gehecht dan riskeren ze hier het bos in te verdwijnen en hun verdere leven te slijten als (semi-)wild zwijn. Hartstikke leuk natuurlijk (voor hun) maar niet helemaal de bedoeling. In het hoogseizoen zitten ze lekker buiten en eten ze o.a de schillen en ander eetbaar afval van onze gasten.

Ja dit is een bijzondere nieuwe gast. Nog heel erg spannend; gaat ze het redden of niet? Aangereden en behoorlijk gewond gevonden door één van onze gasten en voor verdere verzorging naar onze boerderij gebracht. Aan de toewijding van Simon, hulp en gast op Lazy zal het niet liggen. Dit prachtige kleine damhertje heet voorlopig Bambi.

Onze kippen vinden augustus een goede maand om een paar nestjes kuikentjes op de wereld te zetten. Moeders en kinderen lopen vrolijk over de camping. Maar met die prachtige natuur om ons heen incl. roofvogels en vossen is het altijd wel weer duimen dat ze het allemaal gaan redden. Dit kuikentje geniet in ieder geval van een heerlijk middag tukkie.

Net als het hertje Bambi was deze 'gezinsuitbreiding' ook niet gepland. We hebben al de nodige kippen en als de onze niet voldoende leggen heeft onze buurvrouw nog een prachtig koppel scharrelkippen. De eierverkoop levert haar een zakcentje op. We waren dan ook verbaasd dat we van haar een aantal roodbruine leghennen cadeau kregen. Zes stuks, graatmager van een failliet gegane industriële boerderij. Langzaam zien we ze weer 'kip' worden. Eerst durfden ze niet de schuur uit, daarna bleven ze nog netjes allen in ons hofje maar inmiddels scharrelen ze over al over de camping. En gelukkig, voor de buurvrouw, zijn ook deze hennen een kei in het verstoppen van hun eieren dus voor onze gasten halen we nog steeds eitjes bij Zuzanna.

Knuffeldieren

Het campingseizoen is over maar onze dochter houdt onze schapen in training als knuffeldieren.

Einde van een mooi campingseizoen

Zoals verwacht was het weer in september weer prachtig! Het is absoluut de rustigste maand van het campingseizoen. Nou ja rustig, het buldert 's avonds van het geburl van de bronstige herten. Deze zijn ook weer veelvuldig rond de camping te zien. In juli en augustus moet je daarvoor meestal de bossen rond de camping in maar in september kan je ze vanuit de caravan spotten. We kregen nog wat natuurliefhebbers die al eerder dit jaar naar onze camping kwamen. Grappig wel, we merken nu we drie seizoenen open zijn dat we 'terugkeerders' krijgen maar dit jaar hadden we meerdere die terugkeerden in het zelfde jaar :-) De schapen zijn grotendeels alweer gedekt door Bram en voor de jonge dames is Bob (zie foto) bij ons komen wonen. Dus weer veel lammetjes in 2013 en natuurlijk lekkere kazen en romige yoghurt.

Voorjaar!

Hoewel er nog een halve meter sneeuw voor onze deur ligt, krijgen de schapen de lente al in hun bol! Vandaag hebben we het eerste lam mogen verwelkomen. Lazy is een echte boerderijcamping. Naast onze overheerlijke harde en zachte geitenkaas, boter en yoghurt, komend jaar ook met super smakelijke schapenkaas!