Camping en Boerderij in Slowakije - lekker Lazy !

Een ruim opgezette minicamping als onderdeel van een kleinschalige werkzame boerderij.

Dat betekent helpen met geiten melken als je daar zin in hebt, of varkens voeren.

Kinderen mogen pony rijden, dagelijks verse eitjes zoeken, fruit en groente eten uit de eigen moestuin.

Spelen in de boomgaard (klinkt idyllisch nietwaar?), op de schommel of glijbaan, in zwembad of zandbak, op de skelter of in de weer met hutten bouwen.

En dan ook nog, als kers op de taart, s’avonds een kampvuur maken.

Niet bij een centrale kampvuurplaats, maar gewoon bij je eigen tent of caravan.

Ja, zo willen we graag kamperen!

Kijk maar eens op onze website.

Campsite Lazy / Enjoy camping as it meant to be in sunny southern Slovakia. Just 15 pitches, open fires allowed and clean sanitairy facilities; camping at its best!

woensdag 30 oktober 2013

Bambi

Aangereden gevonden en meegenomen door gasten van ons; Bambi. We hebben hier wel ervaring met het verzorgen van diverse dieren maar een doodsbang  en gewond jong damhertje dat was nieuw voor ons. Snel even gegoogled 'hoe dat moet' want je wil haar niet dat laatste duwtje geven omdat je niet weet wat zo een hertje wel en niet mag eten en drinken. Conclusie 1 van het internet: je kan ze alleen groot brengen met verse geitenmelk (bij gebrek aan damhertenmelk), en conclusie 2: begin er niet aan het lukt je toch niet, tot slot ook nog de melding dat het illegaal is om een wild dier te hebben. Geitenmelk dat hebben we hier wel maar aan het begin van het hoogseizoen zat ik mij wel af te vragen waar ik de tijd (zeg maar véél tijd) vandaan zou gaan halen om dit waarschijnlijk niet te redden hertje te gaan verzorgen. En toen kwam (letterlijk) onze helpende gast Simon om de hoek kijken.

Liefde op het eerste gezicht was het en hij had er ook veel vaardigheid in en geduld voor. Druppeltje na druppeltje melk heeft hij er in weten krijgen en blaadje voor blaadje in haar bekje gestopt. Drie weken lang bracht hij uren in haar stalletje door. De dierenarts zorgde er voor dat haar wonden niet gingen infecteren en zijn huisbezoeken mochten we niet betalen (!).
Na het vertrek van Simon hadden we het geluk dat Talitha met haar ouders bij ons kampeerde. We wilden niet de hele camping toegang geven tot een schrikachtig wild hertje (dan zou ze als nog kunnen bezwijken van de stress) maar waren zeer blij met de hulp van deze zeer verantwoordelijke jongedame. Tweemaal daags werden de bakjes met voer en water gevuld en verse blaadjes geplukt en als ze een dagje opstap was kregen wij nauwkeurige instructies.

Natuurlijk is Bambi een geliefd onderdeel van onze camping geworden maar wij zien dieren niet als attracties om een sla-tje uit te slaan. Dus ook Bambi heeft het recht om weer terug te keren naar haar echte familie. We hadden de hekken van ons hofje al in september open gezet en geprobeerd haar te integreren in onze vrijlopende geitenkudde maar alles wat ze deed was geschrokken een rondje om ons huis rennen en dan snel weer haar stalletje in duiken. Maar in oktober was het zo ver. Bambi 'ontsnapte' zelf uit onze tuin, ik kon nog een foto maken en haar de beste wensen na roepen. Dat was het dan dacht ik.
Maar nee hoor, de volgende ochtenden stond ze telkens klokslag zes uur voor de poort om samen met onze kippen haar ontbijt te nuttigen. Inmiddels (30 oktober) komt ze niet meer op ons erf maar heeft ze zich aangesloten bij de paarden. Vrolijk rent ze de paardenwei in en uit en het is telkens een genot én verassing om haar rond te zien dartelen. Want met het nu aangebroken bronstseizoen van de damherten zwerven er hier vooral 's nachts weer veel kuddes over onze velden en je zou toch verwachten dat ze zich vroeg of laat bij haar echte soortgenoten gaat aansluiten. Voorlopig genieten wij nog van haar aanwezigheid!

 

woensdag 23 oktober 2013

Grote schoonmaak van ons buurtmeer

We vinden het geweldig dat we in één van de ongerepste gebieden van Slowakije kunnen wonen. We genieten van alle grote en kleine wilde dieren om ons heen en ook de flora is hier zeer bijzonder. Onze gasten kunnen hier ook heerlijk wandelen en we hebben een aantal uitgezette wandelingen. Eén daarvan gaat langs het meer van Opava-lazy op slechts een paar kilometer van onze camping. Niet alleen onze gasten komen hier maar ook lokale vissers weten het te vinden. Helaas blijft er vaak zwerfafval achter na een geslaagde picknick. Hoogste tijd om dit eens bij de lokale natuurclub aan te kaarten.

Deze zeer actieve en gemotiveerde club heeft hier gehoor aan gegeven en niet alleen een vuil inzameling georganiseerd maar ook de beide burgemeesters onder wiens verantwoordelijkheid dit meer valt aangesproken op hun verantwoordelijkheid (en die betaalden dan ook de afvoer van het afval). In de toekomst zal er een grote afvalbak staan en zullen we telkens als nodig is afval komen rapen. Want wijzelf waren natuurlijk ook onder de vrijwillige vuilnismannen en -vrouwen te vinden.

zaterdag 5 oktober 2013

De kerels

We hebben dames en kerels hier op boerderij Lazy. De dames daar hebben we er veel meer van. Afhankelijk van de periode van het jaar en of de kids er nog bij lopen zo een 30, 40 of 50. De heren als het goed gaat tegen de tijd dat het herfst is slechts twee. Ik was mij er nooit zo bewust van dat ik onze melkschapen en -geiten met de term 'dames' aansprak. Totdat een groep dames (tweebenige) mij daar op wees. Ze hadden een traditionele schapenmelkerij bezocht waar de dieren nogal ruw en zeker niet als zoals hier als dames behandeld werden.  

Maar behalve veel lieve dames hebben wij dus ook twee kerels die er voor zorgen dat hier elk voorjaar veel lammetjes rondlopen en ik de dames weer kan melken. Driekus is onze geitenbok. Aangezien het een goede bok is lukt het ons om het lekker lang uit te lenen aan andere geitenfokkers die ook graag mooie lammeren willen. Heel handig want dan zitten wij in het campingseizoen niet met deze heftig geurende kerel op de boerderij. Veel geiten- en schapenhouders willen vroeger lammetjes als wij. Voor ons is begin maart vroeg genoeg. Daarom is Driekus eind september weer terug naar huis gekomen. Een geit heeft een dracht van +/- 5 maanden. Bob, de andere kerel, heeft gelukkig geen aroma en kon daardoor hier lekker rond blijven lopen. Ook hij mocht eind september bij zijn dames de schapenwei in.

We hopen in 2014 ook wat later in het seizoen nog geitenlammetjes te krijgen. Onze jonge geiten (geboren voorjaar 2013) vinden we nog onvoldoende uitgegroeid en we hopen dat Driekus nog een keer eind januari/ begin februari aan de slag wil. Dan zullen er in juli geitenlammetjes geboren gaan worden. Niet alleen leuk voor ons als boer en boerin maar zeker heel bijzonder voor onze (jonge-)gasten om mee te maken.