Camping en Boerderij in Slowakije - lekker Lazy !

Een ruim opgezette minicamping als onderdeel van een kleinschalige werkzame boerderij.

Dat betekent helpen met geiten melken als je daar zin in hebt, of varkens voeren.

Kinderen mogen pony rijden, dagelijks verse eitjes zoeken, fruit en groente eten uit de eigen moestuin.

Spelen in de boomgaard (klinkt idyllisch nietwaar?), op de schommel of glijbaan, in zwembad of zandbak, op de skelter of in de weer met hutten bouwen.

En dan ook nog, als kers op de taart, s’avonds een kampvuur maken.

Niet bij een centrale kampvuurplaats, maar gewoon bij je eigen tent of caravan.

Ja, zo willen we graag kamperen!

Kijk maar eens op onze website.

Campsite Lazy / Enjoy camping as it meant to be in sunny southern Slovakia. Just 15 pitches, open fires allowed and clean sanitairy facilities; camping at its best!

zaterdag 22 maart 2014

Beestachtig (goed)


Wij gaan niet humaan met onze dieren om, het zijn namelijk geen mensen en hebben andere behoeften als wij. Maar ze worden hier zeker niet beestachtig behandeld. En afval zijn ze al helemaal niet zoals hanen-kuikentjes en geiten-bokjes in de grootschalige landbouw.

Maar soms sta je voor een dilemma zoals dit jaar bij de geboorte van een bokje met te korte buigpezen aan zijn voorpootjes (zie linker foto). Is het een waardig geitenleven als je op je knietjes rond strompelt? Aangezien ook hier de waarde van een bokje 'in geld uitgedrukt' minder is dan de melk die hij opdrinkt - vond onze lokale veearts het niet eens de moeite waard om er naar te kijken. We twijfelden zelf of we mans genoeg moesten zijn en dit bokje dan maar meteen tot hondenvoer te verwerken of eerst nog proberen elders om advies te vragen. Frank de Bont van Diergeneeskundig Centrum Paterswoldseweg adviseerde ons de pootjes te spalken zo dat langzaam de pezen konden oprekken en ook dit mooie levende wezen een normaal geitenleven zou kunnen leiden. Fantastisch een dierenarts met oog voor elk dier (pro deo!) ook ergens ver weg op een voor hem onbekende boerderij in Slowakije. En kijk eens naar het resultaat binnen twaalf dagen:

Hier links met spalkjes


En zo is het nu! Hij loopt als een kieviet met mooie rechte pootjes.

woensdag 12 maart 2014

Emo-schaap

Op een boerderij moet je zakelijk om gaan met je dieren. Ook wij leggen de lat hoog en elk jaar gaan er en aantal geiten en schapen naar een andere boerderij. Zo bouwen we een productieve kudde op. Laatst hadden we bezoek van een jonge dame die vlak bij ons een hobby-boerderij is begonnen. Onder de indruk van onze prachtige schapen wilde zij er meteen eentje kopen. Haar oog viel als bijna vanzelfsprekend op Grote Fries. Dit schaap is een enorm groot schaap van het Oost-Friese ras. Tevens ons enige probleem schaap. Als wij onze veearts bellen dan antwoord hij de telefoon met: "Hallo is jullie Friese schaap weer ziek?". Ze had dus al lang naar een andere stal moeten verhuizen, als wij zakelijk met al onze dieren om gaan maar soms heb je nu eenmaal een sterkere emotionele band met een dier. Met Grote Fries dus. En met Joost onze je-weet-weel-bok. Pony Iris heeft met haar 24 jaar natuurlijk ook het recht hier te blijven tot het einde.


Toch is er ook bij emo-dieren wel eens de druppel die de emmer doet overlopen. Het eerste jaar kreeg Grote Fries een miskraam en geen lammeren betekend voor ons geen melk voor de kaas, en weer twaalf maanden een dier te voeden zonder opbrengst. Het tweede jaar kreeg ze één lam en wierp ze ook een gemummificeerde foetus. Dus ook dit jaar waren wij weer gespannen wat ze zou gaan doen. En verdraaid het leek wel als of ze helemaal niet drachtig was! Toen besloten we dat als dat echt waar was, dat ze dan haar verdere leven in de wei mocht gaan staan bij die aardige jonge dame. 

De afgelopen week zagen we plotseling haar uier groter en groter worden, een onmiskenbaar teken van en naderende bevalling. En gisternacht was het plotseling zo ver: Grote Fries werd trotse moeder van een enorm groot prachtig ooilammetje - 6 kilo schoon aan de haak. Een blijvertje die Grote Fries :)